نقشه مغزی فرد مضطرب【تشخیص و درمان هدفمند اضطراب!!】

یافته‌های تازه نشان می‌دهد اضطراب با الگوهای خاص بتا و گاما همراه است. در qEEGِ مبتلایان به GAD، قدرت بتا (به‌ویژه پیشانی) بیشتر و تغییرات گاما با شدت نگرانی همبسته گزارش شده است؛

برخی پژوهش‌ها حتی افزایش هم‌بستگی دلتا–بتا را در حالت استراحتِ مضطرب‌ها نشان می‌دهند. این الگوها به آماده‌باش عصبی و افکار تکراری معنا می‌دهند.

در حوزه گاما، مطالعات القای «نگرانی» و نیز بررسی اضطرابِ صفتی/حالی، نوسان‌های گاما را نشان داده‌اند؛ درحالی‌که کارهای دیگر به اختلال در کنترل توجهِ بتا اشاره می‌کنند.

به‌موازات EEG، مرورهای fMRI نیز اتصال آمیگدالا–پیش‌پیشانی را در اضطراب دگرگون یافته می‌دانند که دلیل عصبیِ افزایش برانگیختگی هیجانی است.

از منظر روش‌شناسی و ترجمه بالینی، استنفورد گزارش کرده است که داده‌های امواج مغزی می‌توانند زیردهانه‌های روان‌پزشکی را تفکیک و پاسخ‌گویی به درمان را پیش‌بینی کنند؛ همچنین فناوری‌های نو برای تصویربرداری موج‌های بتا کیفیت نقشه‌برداری را ارتقا می‌دهند.

در حوزه کاربردیِ سلامت، منابع کلینیکی مانند JFlowers Health نیز نقش تعادل بتا/گاما را در حالت‌های اضطرابی توضیح می‌دهند.

جمع‌بندی: شواهد NCBI/PMC و گزارش‌های دانشگاهی حاکی از آن است که qEEG با سنجش کمی بتا و گاما و ردیابی اتصال آمیگدالا–PFC، می‌تواند به شخصی‌سازی درمان (CBT، دارو، نوروفیدبک) و پایش پیشرفت کمک کند؛ نقشه‌ای داده‌محور برای انتخاب هدف‌های درمانی دقیق‌تر.